» عطیه میرزاامیری

کودکم اما اکثرن دختر است. خموش و صادق. با انگشتان کشیده‌ی انگشتر به دستش از احساساتش می‌گوید. از آرزوهای سال‌های بعدش. از مهربانی‌های بی‌وقفه‌اش. از بلوغ‌های دخترانه‌ی درد آورش. از غرغر کردن‌های هر روزی‌اش. از صداقت شفافش…


پیش‌نهاد وبلاگ